Müzik; hayattır.
Fotoğraf; açıdır, görebilmek, hayal edebilmek, hayali dondurmak.
Kitap; bilgeliktir, o bilgi ki en büyük güç.
Sinema; hayali yaşatmak, seni içine katmaktır. Rollerimizden soyunup gerçekliğin ötesinde ama içimizdeki itiraf edemediklerimizle yüzleşmektir bazen...

üzülmek gerekiyosa üzüleceksin... acı geliyorum diyosa kucağını açacaksın kaçmadan...

yaşanması gerekiyosa en kötü acıyı da yaşicaksın, her acı sonrasında zaferle çıkarsın bana göre, hepsinden sonra çelik bi yelek giyersin üzerine bi kat daha

acı yaşamaktan korkmak en güzel mutlulukları yaşamana engeldir, çünkü mutluluk asla yalnız dolaşmaz, hep acıyı beraberinde getirir. acıdan korkup bi çok şeyi elinin tersiyle itersen aslında ne derece mutluluğu teptiğinin farkında olmazsın

en büyük acıyı da yaşicaksın korkmadan... ki hepimizn başına gelecek bu en büyük acılar. hayatlar gidecek etrafımızdan. aslında etrafımızdaki yalanların hayatımızdan çıktığını düşünürken, gerçeklerin öldüğünü farkedeceğiz

annemiz babamız kardeşlerimizi toprağa gömeceğiz, bu çok daha güçlü kılacak. önemsiz anlamsız şeyelre üzülmemeyi öğrenicez yavaş yavaş. çünkü annen gitmiş olacak. senin yanından gitmiş olmayacak. hayattan gitmiş olacak

sometimes i feel like screaming...